بطری های پلاستیکی دور ریخته شده پس از پردازش می توانند دوباره جوان شوند. آنها را می توان به لباس های مد و کفش های راحت تبدیل کرد که روی بدن ما پوشیده شده است. ادغام شده در زندگی روزمره.
"لباس اژدها" از مواد سازگار با محیط زیست مانند نایلون بازیافت شده و پلی استر بازیافت شده ساخته شده است. در میان آنها ، پلی استر بازیافت شده از بطری های آب معدنی دور ریخته شده به عنوان مواد اولیه برای دستیابی به بازیافت منابع ساخته شده است. علاوه بر این ، پلاستیک های زباله نیز به طور گسترده در المپیک پاریس مورد استفاده قرار می گیرند و به یک ماده اولیه مهم برای تریبون ها ، صندلی ها ، تی شرت های داوطلبانه و غیره تبدیل می شوند و نشان دهنده عملکرد عمیق مفاهیم حفاظت از محیط زیست در رویدادهای ورزشی است.
این واقعیت که 11000 کرسی از بطری های پلاستیکی دور ریخته شده ساخته شده است ، کنجکاوی ما در مورد بازیافت پلاستیک ها را برانگیخته است. بنابراین ، چگونه پلاستیک هایی که در زندگی روزمره دور می شویم ، زباله را به گنج تبدیل می کند؟ در مرحله بعد ، اجازه دهید بازیافت پلاستیک ها را با هم بررسی کنیم.
بازیافت پلاستیک
پلاستیک ، ماده ای ضروری در زندگی ما ، در واقع می تواند به خانواده های مختلفی تقسیم شود. این خانواده ها شامل PET (پلی اتیلن تفاتالات) هستند که اغلب برای تهیه بطری های آب ، پارچه های فیبر و تابلوهای تبلیغاتی استفاده می شود. HDPE (پلی اتیلن با چگالی بالا) ، که بیشتر در ظروف پلاستیکی ، برخی از کیسه های پلاستیکی ، مواد ضد آب و پالت استفاده می شود. PVC (پلی وینیل کلرید) ، که به طور گسترده در بارانی ، فیلم های پلاستیکی ، بسته بندی غیر غذایی ، مبلمان ، تزئینات و اسباب بازی ها استفاده می شود. LDPE (پلی اتیلن با چگالی کم) ، که عمدتا در بسته بندی پلاستیکی ، بسته بندی مواد غذایی ، دستکش و پارچه های ضد عفونی کننده استفاده می شود. PP (پلی پروپیلن) ، که اغلب در جعبه های ناهار مایکروویو ، برخی از لوله ها ، جعبه های پلاستیکی و قطعات الکتریکی استفاده می شود. PS (پلی استایرن) ، که کاربردهای مهمی در جعبه های فست فود ، پلاستیک فوم و مواد عایق مدار دارد. و PC (پلی کربنات) ، که اغلب در بطری های شیر ، فنجان های فضایی ساخته می شود و همچنین برای تجهیزات محافظ مانند عینک و چراغ ماشین و پنجره ها استفاده می شود. از طریق تقسیم این خانواده ها ، می توانیم به وضوح کاربرد پلاستیک در زمینه های مختلف و پتانسیل بازیافت آنها را مشاهده کنیم.
این پلاستیک ها در ساختار ، خواص ، دامنه استفاده و دشواری بازیافت متفاوت است. به عنوان مثال ، پلاستیک های حیوان خانگی اغلب برای ساخت محصولات بازیافت اولیه و ثانویه مانند لباس ، چادرها ، کیسه های خواب ، کوله پشتی و غیره به دلیل بازیافت خوب آنها استفاده می شود. با این حال ، بازیافت پلاستیک PP نسبتاً دشوار است.
پس از بازیافت ، بطری های آب معدنی را می توان در وسایل عملی مانند فرش ، کوله پشتی ، پشم گوسفند قطبی و کیسه های خواب تهیه کرد. با این حال ، برای دستیابی به بازیافت این پلاستیک ها ، طبقه بندی دقیق ، از بین بردن خطرات پنهان (مانند آلودگی شیمیایی و غیره) و کنترل دقیق هر لینک باید انجام شود. از طبقه بندی زباله گرفته تا اجرای هر مرحله بازیافت ، چالش های قابل توجهی در اجرای وجود دارد.
چهار سطح بازیافت پلاستیک
بازیافت پلاستیک یک فرآیند پیچیده است که شامل چندین پیوند و عوامل است. با توجه به خصوصیات ساختاری مختلف و خصوصیات شیمیایی ، بازیافت پلاستیک به چهار سطح تقسیم می شود تا به طور مؤثر در بازیافت منابع تحقق یابد.
مورد اول بازیافت اولیه است که ایده آل ترین روش بازیافت است. با بازیافت ضایعات پلاستیکی ، پس از پردازش مناسب ، آنها را می توان با عملکرد مشابه یا مشابه محصولات پلاستیکی اصلی به محصولات جدید تبدیل کرد. این روش تقریباً هیچ تغییر شیمیایی را شامل نمی شود ، بنابراین مزایای راندمان بالا و کم هزینه را دارد. با این حال ، در اجرای واقعی چالش های بسیاری وجود دارد ، مانند تغییرات ساختار شیمیایی ناشی از تخریب طبیعی و پیری پلاستیک زباله ، و همچنین مشکلات دشوار مانند آلودگی نفت.
هنگامی که بازیافت اولیه برای دستیابی به آن دشوار است ، بازیافت ثانویه به گزینه ای مناسب تبدیل می شود. این روش اجازه می دهد تا پلاستیک زباله به محصولاتی با کیفیت کمی پایین تر از مواد ساخته شده از مواد جدید پردازش شود. به عنوان مثال ، با بازیافت رزین فنلی و اضافه کردن برخی از رزین فنلی تازه تولید شده ، محصولاتی با عملکرد کمی پایین اما هنوز هم می توان از ارزش مفید استفاده کرد. اگرچه این روش برخی از عملکردها را فدا می کند ، اما هنوز هم یک روش مؤثر برای بازیافت منابع است.
شاخه ها و سوکت هایی که در خانه های خود استفاده می کنیم ممکن است از پلاستیک های بازیافت شده ثانویه ساخته شود. هنگامی که پلاستیک ها دیگر نمی توانند به محصولات پلاستیکی بازسازی شوند ، از روشهای شیمیایی برای تجزیه آنها برای بازیابی مواد اولیه شیمیایی یا مواد دیگر مانند نفت مصنوعی استفاده می شود که این اصل بازیافت سوم است. با این حال ، اگر حتی هزینه درمان شیمیایی پلاستیک های زباله نیز بسیار زیاد باشد ، تنها راه سوزاندن آنها برای آزاد کردن انرژی در پلاستیک ها و به حداقل رساندن آلودگی تولید شده در طی فرآیند احتراق است. این روش تبدیل پلاستیک به مواد انرژی بازیافت کواترنر است.
اگرچه چهار استاندارد بازیافت پلاستیکی از سطح یک تا سطح چهار وجود دارد ، اما هدف مشترک آنها کاهش اشغال منابع زمینی و آلودگی محیط زیست ناشی از دفن زباله های پلاستیکی است ، ضمن دستیابی به استفاده پایدار از پلاستیک. با این حال ، هنوز هم برای حل مشکلات فنی بازیافت پلاستیک چالش های زیادی وجود دارد. برای بسیاری از پلاستیک هایی که بازیافت در سطح اول دشوار است ، پیدا کردن راه های مناسب برای استفاده مجدد از آنها به یک مشکل اساسی تبدیل شده است. خوشبختانه ، تحقیق و توسعه مداوم در صنعت شیمیایی در سالهای اخیر فرصت های بیشتری را برای کشف و بهبود راه حل های بازیافت پلاستیک فراهم کرده است.
برای پلاستیک های PET به راحتی قابل بازیافت ، مانند بطری های آب معدنی ، می توانیم از کارآمدترین روش بازیافت سطح اول استفاده کنیم. بطری های آب معدنی جمع آوری شده با گرمایش ذوب می شوند و سپس از طریق یک سری فرآیندهای پیچیده به ذرات اندازه های خاص جدا می شوند. پس از آن ، این ذرات تغییر شکل داده و به نخ های مصنوعی جدید تبدیل می شوند و در نهایت به لباس روی دستگاه پردازش می شوند. این فرایند نه تنها از صنایع دستی نفیس ، بلکه استانداردهای با کیفیت دقیق را نیز شامل می شود تا اطمینان حاصل شود که لباس هایی که می پوشیم ایمن و غیر سمی است.
بطری های پلاستیکی چگونه لباس می شوند؟ در چین ، این روش نیز به طور گسترده در بازیافت بطری های پلاستیکی مورد استفاده قرار می گیرد. با این حال ، مشکل این است که کیفیت بطری های پلاستیکی بازیافت شده اغلب ناهموار است ، و مواد و رنگ بدنه بطری و کلاه بطری یکنواخت نیستند و این بر کیفیت محصول نهایی تأثیر می گذارد. بنابراین ، کل فرایند تولید هنوز به تحقیق و توسعه و پیشرفت بیشتر نیاز دارد تا اطمینان حاصل شود که روند تحول از بطری های پلاستیکی به لباس کارآمدتر ، سازگار با محیط زیست و با کیفیت است.
کار طبقه بندی مقدماتی بسیار مهم است
اگرچه فناوری بازیافت پلاستیک در قرن گذشته پیشرفت چشمگیری داشته است ، اما وضعیت فعلی بازیافت پلاستیک پیچیده و قابل تغییر است. در گذشته ، کشورهای توسعه یافته غالباً زباله های پلاستیکی زباله را به کشورهای در حال توسعه منتقل می کردند. این پدیده در پایان سال 2019 پس از عملیات پرچین سبز کشور من کاملاً مهار شد. با این حال ، در طی این روند طولانی برای مقابله با زباله های وارداتی ، ما هنوز هم باید سالانه بیش از 7 میلیون تن پلاستیک زباله وارد کنیم. با توجه به مراحل دست و پا گیر دست و فرآیند درمان نابالغ ، این به ناچار باعث آسیب به محیط طبیعی شد.
بسیاری از گیاهان بازیافت پلاستیک خانگی عمدتاً در پردازش پلاستیک های PET و PE خوب هستند ، اما این هنوز برای مقابله با چالش های شدید آلودگی پلاستیک کافی نیست. کشور من به دلیل تأمل عمیق در مسائل زیست محیطی و در نظر گرفتن فشار پردازش ، واردات پلاستیک زباله را دقیقاً متوقف کرد. برای حل موثر آلودگی پلاستیک ، ما نه تنها به پیشرفت علمی و تکنولوژیکی برای ارتقاء بهبود فرآیندهای بازیافت و درمان نیاز داریم ، بلکه هرکدام از ما نیز باید استفاده از محصولات پلاستیکی غیر ضروری را از منبع کاهش دهیم و در مرحله اولیه کار خوبی از طبقه بندی ساده انجام دهیم. این یک کار دشوار و طولانی است که نیاز به تلاش های مشترک و مسئولیت مشترک ما دارد.